• Home
  • /Blog
  • /Ralph Schon beleeft mijn droom

Ralph Schon beleeft mijn droom

In de Volkskrant stond zaterdagochtend een artikel over de wedstrijd van ons Oranje. Het ging over jubilaris en jarige job Wesley Sneijder. Over vedette en spelmaker Arjen Robben. En over de teruggekeerde bondcoach Dick Advocaat. Logisch: het was de avond van het Nederlands Elftal. Óns Nederlands elftal. Een elftal dat erop gebrand was te winnen met mooi en verzorgd voetbal en slaagde. Geen enkele keer noemde schrijver Willem Vissers in zijn artikel een speler van Luxemburg. Vissers vertelde niet wie die ene kans kreeg om te scoren bij Jasper Cillessen. Vissers zweeg over het moment waarop hun 17-jarige spitsje met vieze arrogante vedetteneigingen en een tatoeage van een spinnenweb op zijn knie, een waterzak omver trapte omdat hij gewisseld werd. En Vissers repte met geen woord over die keeper onder de lat bij Luxemburg, Ralph Schon. En juist dáár miste meneer Vissers een kans voor open doel; de grootste romantiek stond die avond onder de lat bij Luxemburg.

Het werd uiteindelijk 5-0 voor Oranje. Misschien werd hij dáárom niet genoemd; als je vijf doelpunten tegen krijgt en nog niet eens officieel prof bent, verdien je geen benoeming in ons dagblad, zal Vissers gedacht hebben. Maar de 27-jarige Ralph Schon, die pas drie interlands achter zijn naam heeft staan, deed het niet onbehoorlijk. De doelpunten die vielen, waren niet zijn schuld en hij weerhield zelfs een aantal keer Arjen Robben en de zijnen fraai van scoren. Waarom dat zo bijzonder is? Ralph Schon is in het dagelijks leven gewoon leraar.

Ralph Schon beleeft de droom die iedere amateurkeeper in Nederland heeft of ooit heeft gehad: op vrijdagavond een wedstrijd spelen tegen wereldvedettes in een vol stadion, om op maandag weer gewoon op de fiets te stappen naar het werk. Het zal voor ons bij dromen blijven. Laten we eerlijk zijn: wij amateurkeepers en -voetballers zullen nooit het nationale elftal bereiken. Maar in Luxemburg kan het gewoon. In Luxemburg kan een keeper op zijn 27e zijn debuut maken in het nationale elftal, in het weekend ballen tegenhouden van grootheden waar hij al zijn hele leven tegenop kijkt en doordeweeks gewoon lekker normaal doen.

Ik heb ooit weleens op een camping gestaan in Luxemburg. Prima land om te wonen. Waar kan ik tekenen? Ralph Schon laat mij op m’n 33e weer eens dromen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*