Het is weer bijna augustus; de maand waarop de amateurkeepers hun hard geworden voetbalschoenen en handschoenen weer uit de kast mogen trekken. In de selectie-elftallen staan de eerste weken voor veel trainen in de warmte. Sommige spelers excelleren in deze temperatuur. Mooiweervoetballers worden ze genoemd, ook wel spitsen. Ze staan te koukleumen in de winter met handen in de mouwen gestoken. Vaak zonder enig effect, aangezien het shirt bijna over de schouder wordt getrokken. Maar als de zon schijnt, steken ze plots de handen uit de mouwen en vijzelen ze hun lage doelsaldo van de koude maanden op.

Lees de rest van dit item →

Alle keepers zijn gek, wordt weleens beweerd. Voorbeelden die uit de kast worden getrokken om die stelling te onderstrepen: Jorge Campos met zijn rare shirt, José Chilavert die vanaf een meter of 60 de bal op goal schiet (en scoort!) en natuurlijk René Higuita die op Wembley de scorpionkick doet.

Dat gek zijn ook zijn voordelen heeft, blijkt wel uit het feit dat die laatste sinds vorige week nu zelfs een eigen action figure heeft. Ik denk namelijk niet dat er ooit een beeldje gemaakt zal worden van een saaie topkeeper als Van der Sar…  Op de website van Subbuteo Art is de originele Higuita te bestellen. Wat het moet kosten staat er niet bij.

René Higuita doet zijn scorpionkick

Over smaak valt niet te twisten. En zo kon het gebeuren dat ik een tijdje in een shirt heb moeten keepen dat de vrouw van de voorzitter had uitgekozen. Zij vond het mooi, ik vond het onwaarschijnlijk lelijk.

Je gaat mij echter niet vertellen dat de vrouwen van de voorzitters van bijvoorbeeld Engeland, Mexico en Denemarken ook verantwoordelijk zijn voor het bestellen van de keepersshirts. Maar hoe kan het dan toch zo zijn dat David Seaman, Peter Schmeichel en Jorge Campos toch gekleed gingen in afschrikwekkend lelijke shirts?

Wat vind jij het lelijkste keepersshirt ooit?

Jorge Campos

David Seaman

Onbekende keeper

Peter Schmeichel

Het is zondag half 3. Ik sta in mijn zestien. Eventjes richt ik mijn ogen op de hemel. Het ziet er donker uit. “Het ziet er naar uit dat het flink gaan regenen tijdens de wedstrijd, dus trek maar schoenen met schroefnoppen aan”, zegt mijn trainer voor de wedstrijd. Hij kan nog wel eens gelijk krijgen.

Vanaf het eerste fluitsignaal merk ik dat we geen vat krijgen op de wedstrijd. Ik coach mijn spelers, maar het lijkt niet te helpen. De simpelste pass mislukt en mijn uittrappen verdwijnen in de voeten van de tegenstander. De irritatie druipt van het spel af. Het tegendoelpunt laat niet lang op zich wachten. 1-0 achter. De koppies hangen. Mijn ogen gaan weer richting hemel waar regendruppels steeds sneller op me afkomen. Langzaam raakt mijn shirt doorweekt. Druppels lopen langs mijn neus. Om de minuut bal ik mijn handen tot vuisten, zodat mijn handschoenen enigszins droog blijven en hun werk kunnen blijven doen. Lees de rest van dit item →